Τρίτη, 13 Μαΐου 2014

Nα θυμηθώ να...

Θυμάμαι την ημέρα που έβρεχε ,θυμάμαι το Φωτάρα να ωρύεται να μείνω στο αυτοκίνητο,θυμάμαι τη χαρά μου όταν το έβαλα στο πορτ μπαγκάζ,θυμάμαι ακόμη που άκουσα τον εξάψαλμο μετά...
Αυτό που ποτέ μου δεν μπορώ να θυμηθώ είναι τι πρέπει να θυμηθώ,τι να μην ξεχάσω,τι να μου υπενθυμίσω.Ε,ένα μυαλό χειμώνα-καλοκαίρι!Συν τοις άλλοις , όλα εκείνα τα μαγνητάκια στο ψυγείο με τα χαρτάκια σημειώσεων, που κάθε φορά περνώντας από δίπλα τους τα σάρωνα στο διάβα μου, έπρεπε να φύγουν. H αρχή είχε γίνει!Τώρα το μόνο που έμενε ήταν να πάρω ιδέες ...









Αφού το καθάρισα από κομμάτια ξύλου και καρφιά που είχε πάνω του και το έτριψα καλά ,φάνηκε η ομορφιά του!


Στην πίσω πλευρά  και μόνο στο πάνω μέρος είχε αυτή την εσοχή.


Ένα κομμάτι κόντρα πλακέ  κόπηκε 


στη διάσταση που ήθελα



και βάφτηκε με μπογιά μαυροπίνακα.

 


Για το κάτω μέρος είχα μια διαφημιστική πινακίδα,



που βάφτηκε με σπρέι μπλε χρώματος και ντύθηκε μ'ένα παλιό δαντελένιο κουρτινάκι.


Η ταμπελίτσα είχε ήδη τρύπες στις γωνίες της ,οπότε ήταν πολύ εύκολη η τοποθέτησή της με ξυλόβιδες στο κάτω μέρος .Όλη η κατασκευή περάστηκε με dry brush τεχνική βαψίματος για να φαίνεται το ατόφιο χρώμα του  ξύλου.




Πριν ...




και μετά...


Τώρα θα πρέπει την επόμενη φορά να θυμηθώ να πάρω τις κιμωλίες μου ,για να σημειώνω όσα δεν πρέπει να ξεχάσω.


.
Μέχρι τότε ...δεν ξεχνώ σίγουρα, να σας στείλω τα φιλιά μου!