Δευτέρα, 2 Ιουνίου 2014

Προσωποποίηση


Κομμάτια ξύλου που περίσσεψαν από άλλες εργασίες αποφάσισαν να μην κάθονται
άλλο πια άχρηστα σε μια γωνιά κι έτσι με φώναξαν μια μέρα και μου είπαν:
'' Μαστοράκο,βάλε μας ξυλόκολλα και βίδες και δε θα το μετανιώσεις! ''




 Κι αυτό έκανα.Αντιρρήσεις δεν δέχονταν!



Το κουτί της μπογιάς είναι για να βοηθήσει στο κόλλημα με το βάρος του.



Έτοιμο!




Αλλά ένα χερούλι πού θα βρω;



'' Το χάλι μου το μαύρο έχω,καιρός για μια αλλαγή ''
ακούστηκε από την ψάθινη σκούπα της αυλής.



Και ,ναι, έχουμε και χερούλι!



Πήρε τη θέση του και βολεύτηκε ,αλλά ήταν σειρά μου τώρα
 '' Έτσι, νομίζεις ,θα σ'αφήσω;Για έλα δω,καλό μου ,να σε περιλάβω! ''



Λίγο μαύρο από δω,λίγο κόκκινο από κει...





και λίγο πρασινάκι με λευκό στο τέλος






'' Α, καλό έγινες! ''



''Κάτσε να σου βγάλω και μια αναμνηστική...''



''...κι άντε τώρα στη θέση σου! ''

 



'' Μη με κρύβεις όμως ,άσε με να φανώ. ''

'' Τζα!!! ''


                                                                                                  Καλό μας μήνα!