Σάββατο, 25 Οκτωβρίου 2014

Μια καρέκλα πειραγμένη


Την είχαν πετάξει μέσα στη βροχή ...
σπασμένη και με σκισμένο το δέρμα στο κάθισμα.
Ακόμα κι έτσι ,όμως ,ήταν πανέμορφη και είχε χίλιες-μύριες δυνατότητες να αξιοποιηθεί.

Μιλάω για την καρέκλα μιας τραπεζαρίας που τ'αφεντικά της πίστεψαν ότι δεν μπορούσε να προσφέρει τίποτε άλλο πια.

Σ'αυτήν την κατάσταση ήταν το κάθισμά της.



Άρχισα να αφαιρώ τα κομμάτια που αχρηστεύθηκαναπό τη βροχή.



Οι παλιοί μάστορες έβαζαν πολλά καρφάκια και συνδετήρες.
Βλέπετε τις τρύπες κατά μήκος του ξύλου;
Βλέπετε στο τραπέζι τι έχει μαζευτεί από αυτά που συνεχίζω και ξεκαρφώνω;
Είναι πάντα το πιο δύσκολο κομμάτι των diy αντικειμένων.



Δεν το πιστεύω!
Κάτω από μία και μόνο λωρίδα δέρματος κοιτάξτε τι ξεφυτρώνει!!!



Επιτέλους!Το κομμάτι αυτό είναι το κάθισμα



και αυτό είναι η πλάτη της καρέκλας.Δεν είναι πανέμορφη;


Πήρα το πρώτο κομμάτι της
 -αφαιρώντας τα πλαϊνά καμπυλωτά ξύλα- 
και κράτησα το μπροστινό μέρος που ενώνεται με τα πόδια.



Τα έτριψα πολύ ελαφρά με γυαλόχαρτο,
ίσα να φύγει η γυαλάδα, χωρίς να φτάσω μέχρι το καθαρό ξύλο.
Όπου χρειάστηκε,περάστηκε με ξυλόστοκο σε λευκό χρώμα.




Στο επάνω μέρος κόλλησα ένα κομμάτι ξύλου, 
που είχα από τάβλες κρεβατιού,
 για να δημιουργηθεί ένα ράφι.



Δύο στρώματα βαφής ήταν αρκετά.



 Τρίψιμο με γυαλόχαρτο  κι ένα χερούλι 
από την παλιά ντουλάπα της μαμάς της φίλης μου.



 


Μαζί με τον φελλοπίνακα στο χώρο του γραφείου μου. 
Μέρα με τη μέρα ο χώρος μου  αποκτά χαρακτήρα.
Καιρός για την επόμενη παρέμβαση.Μέχρι τότε...



                                                                         Φιλιά!