Κυριακή, 31 Ιουλίου 2016

Η ιστορία της Ζωής




Είμαι το μικρό σκυλάκι που είχε υιοθετήσει ο Jordan στο δάσος του Σέιχ Σου.

Ήμουν ορφανό και τα αδερφάκια μου είχαν πεθάνει κι αυτά όπως η μαμά μου.
Στο δάσος με πρόσεχε ο μπαμπάς Jordan και μας τάιζε η μαμά Μελίνα.

Όταν όμως ένα  αυτοκίνητο χτύπησε τον μπαμπά Jordan και τον άφησε ανάπηρο, 

εγώ δεν είχα πού να πάω.

Τότε βρέθηκε άλλη μαμά κι άλλος μπαμπάς να με πάρουν μαζί τους και να με προσέχουν.

Δυστυχώς, την επόμενη μέρα αρρώστησα και ο γιατρός είπε ότι,  μάλλον, 
θα πήγαινα να βρω τα αδελφάκια μου και την μαμά μου.

Η νέα μου μαμά όμως δεν το πίστεψε αυτό 
 κι έτσι επί 10 ημέρες ήμουν με ορούς και φάρμακα για να μπορέσω να ζήσω
 


Και τελικά... τα κατάφερα!!!

Η μαμά μου με ονόμασε Ζωή
επειδή έζησα ,ενώ ήμουν ξεγραμμένη.

 Τον χειμώνα μου τον πέρασα στην ζεστασιά με χάδια κι αγκαλιές


...και σιγά σιγά μεγάλωσα κι έγινα κορίτσαρος!

Μου αρέσει να κάθομαι στην βεράντα να παίζω... 





μα περισσότερο μ'αρέσει να βλέπω την κίνηση στον δρόμο (όχι, δεν είμαι κουτσομπόλα!)

Φυσικά, πάντα περιμένω τον νέο μου μπαμπά να με πάει την συνηθισμένη απογευματινή βόλτα.






Αυτές τις μέρες  ξαναπήγα στον γιατρό.
?????
Έπρεπε να στειρωθώ και να κάνω τα χαρτιά μου για την νόμιμη υιοθεσία μου πλέον.

Ήμουν λίγο άτονη την πρώτη μέρα από την νάρκωση ,

αλλά τώρα μπορώ να παίζω άνετα με τον φίλο μου τον Μπρούνο που είναι αγοράκι.



 Είμαι η Ζωή 

κι αυτός είναι πλέον ο επίγειος παράδεισός μου!!!



                                                          Σας  ...γλύφω στην μουσούδα
                                                     με πολλή αγάπη.